Με αφορμή την επέτειο του 1821, οι μαθητές μας συμμετείχαν σε μια γιορτή πλούσια σε τραγούδια, ιστορικές αναφορές και ένα διαδραστικό quiz. Το παρελθόν μας ζωντάνεψε μέσα από αυτό το ευχάριστο και συμμετοχικό παιχνίδι γνώσεων, στο οποίο οι μαθητές έλαβαν ενεργό μέρος.

Χορός, τραγούδι, στρατιωτάκια ακούνητα αμίλητα αγέλαστα, μουσικές καρέκλες, γέλια από μικρούς και μεγάλους, θα μας αφήσουν αξέχαστη αυτή την ημέρα. Δεν έλειψαν φυσικά τα παραδοσιακά για την ημέρα εδέσματα. 

Με αφορμή τη γιορτή των Τριών Ιεραρχών, το σχολείο μας πραγματοποίησε εκκλησιασμό στον Ιερό Ναό της Κοίμησης της Θεοτόκου. Η επίσκεψη αυτή αποτέλεσε μια ξεχωριστή εμπειρία για όλους μας, καθώς μας δόθηκε η ευκαιρία όχι μόνο να παρακολουθήσουμε τη θεία λειτουργία, αλλά και να γνωρίσουμε καλύτερα την ιστορία και τη σημασία του ναού.

Σήμερα εδώ στη μικρή μας γιορτή θα ακούσουμε τέσσερις φωνές.

Μια φωνή από μια σοφίτα στο Άμστερνταμ πριν από ογδόντα και περισσότερα χρόνια. Η φωνή της Άννας Φράνκ.
Μια φωνή από τη Σύρο, την εποχή της Κατοχής, τότε που το νησί λύγισε από την πείνα και την εξαθλίωση, όσο λίγα μέρη στην Ελλάδα. Η φωνή της Μαρίας.
Μια φωνή από το Σουδάν, στη φτωχικό Αφρική…Εκεί που χρόνια τώρα ένας εμφύλιος πόλεμος οδηγεί χιλιάδες ανθρώπους σε θάνατο και σε χιλιάδες παιδιά τους λείπουν τόσα πολλά πράγματα.. Η φωνή της Ναφίσα.
Και μια φωνή από την Παλαιστίνη, σήμερα, όπου ένα παιδί γράφει για βόμβες και σπίτια που γίνονται σκόνη, για νύχτες άγρυπνες, μέρες μέσα στο φόβο, για φίλους που δεν πρόλαβαν να πουν “τα λέμε αύριο”—και για τη λαχτάρα να υπάρξει αυτό το “αύριο”. Η φωνή της Χιντ.